Tajlandia posiada urok niemalże magnetyczny, a jego esencję stanowi wiele elementów miejscowej kultury, klimatu i geografii, tworzących jedyny w swoim rodzaju koktajl atrakcji. W pamięci większości turystów pozostaną złociste, pełne smukłych palm plaże, złote posążki Buddy, mnisi pogrążeni w mistycznej medytacji, tropikalne lasy, ruchliwe i pełne życia bazary oraz uśmiechnięci mieszkańcy. Tym ostatnim szczególnie zależy na zadowoleniu zjeżdżających tu z całego świata gości, gdyż turystyka jest jednym z najważniejszych źródeł ich utrzymania. O infrastrukturę wypoczynkowo - rozrywkową nie trzeba się martwić – ogólnie dostępne są hotele i pensjonaty różnych kategorii, restauracje oraz biura podróży. Tajlandia jest krajem egzotycznym, różnorodnym, a także stosunkowo niedrogim, z łatwością więc spełni indywidualne wymagania przyjezdnych, dostarczając im wspaniałych wrażeń na długie zimowe miesiące.
Tajlandia położona jest w południowo - wschodniej Azji. Państwo graniczy z Laosem i Kambodżą na wschodzie, z Malezją na południu oraz z Birmą i Morzem Andamańskim na zachodzie. Tajlandia bywa także nazywana Syjamem, gdyż tak do 1949 r. brzmiała jej oficjalna nazwa. Międzynarodowe określenie "Thai" oznacza w miejscowym języku - wolny. Tajlandia jest krajem nizinnym, w środkowej części zdominowanym przez rozległą Nizinę Menamu, oddzieloną górami Thiu Khao Phetchabun. Na północnym wschodzie znajdziemy płytową równinę Korat, ograniczoną od południa pasmem Dongrak. Północną i zachodnią część kraju zajmują młode pasma gór o przebiegu południkowym – Tanen Taunggyi z najwyższym szczytem Tajlandii - Doi Inthanon i Doi Luang. Długość linii brzegowej kraju wynosi ponad 2600 km. Wybrzeża są nizinne i silnie rozczłonkowane. Do rubieży państwa zaliczane są także liczne wyspy i wysepki, z których największe to Phuket na Morzu Andamańskim, oraz Samui i Phangan w Zatoce Tajlandzkiej. Administracyjnie kraj dzieli się na sześć regionów (Centralny, Zachodni, Wschodni, Północny, Północno - Wschodni i Południowy) oraz 76 prowincji, zwanym czangwadami. Nazwa każdej z prowincji jest jednocześnie nazwą jej stolicy. Ponadto istnieją dwa dystrykty specjalne – Bangkoku, uważanego przez wielu Tajów za oddzielną prowincję oraz Pattayi, zaliczanej także do prowincji Chonburi. Każda prowincja dzieli się na mniejsze dzielnice, tzw. amphoe, oraz jeszcze mniejsze podddzielnice. Stołeczny Bangkok podzielony jest na 50 dzielnic, zwanych khet.
Typowy dla tropików klimat Tajlandii charakteryzuje wysoka wilgotność i jeszcze wyższe temperatury. Występują tu trzy wyraźne pory roku: lato trwające od marca do maja, pora deszczowa z dużą ilością słońca od czerwca do września i pora chłodniejsza od października do lutego (odpowiednik polskiego lipca i sierpnia). Niektóre rejony południowej Tajlandii charakteryzują się jednak bardzo ciepłym i łagodnym klimatem, z temperaturami przekraczającymi 30°C, nawet w czasie pory deszczowej.
Zachwycające bogactwo miejscowej przyrody to wynik sprzyjającego tropikalnego klimatu. W tajskich parkach narodowych można bliżej poznać dziedzictwo przyrodnicze kraju. Najciekawsze z nich to:
• Khao Yai na północnym – wschodzie,
• Doi Inthanon,
• Doi Suthep na północy,
• Khao Sam Roi Yot,
• Khao Sok na południu.
Monsunowe lasy liściaste stanowią 65% leśnych obszarów kraju. Pospolitym gatunkiem występującym praktycznie wszędzie jest bambus. Miejscowi wykonują z niego ściany domów, krzesła, rury na wodę i instrumenty muzyczne, a także obficie stosują w kuchni. Tropikalne lasy deszczowe występują w południowej części półwyspu. Bagna namorzynowe (mangrowe) są środowiskiem życia dla licznych organizmów morskich. Najlepiej zapuścić się na nie kajakiem - wycieczki tego typu organizuje na życzenie kilka biur w Phuket i Krabi. Na najpiękniejszych plażach Tajlandii można podziwiać wysokie i eleganckie palmy kokosowe. Na wyspach takich jak Ko Samui drzewa te są podstawą lokalnej gospodarki. Każdego miesiąca zbiera się z nich miliony orzechów, czym w większości zajmują się specjalnie wytresowane makaki. Tajlandia leży w bogatej strefie zoogeograficznej, przyciągającej zwierzęta z Indii, Chin i Wysp Sundajskich. W sumie żyje tu 928 gatunków ptaków i 282 gatunki ssaków, z których wiele zagrożonych jest wyginięciem. W parkach narodowych można zobaczyć lub choćby usłyszeć gibony i makaki. Na terenach leśnych występują jelenie, w tym mundżaka - jeleń szczekający. Rzadziej widuje się chińskiego jelonka błotnego, który jest najmniejszym zwierzęciem kopytnym w Azji Południowo - Wschodniej. Bojaźliwy tapir żyje w południowej części półwyspu. Innym, niecodziennym przedstawicielem kopytnych jest gaur. Jak się szacuje, obecnie w Tajlandii pozostało zaledwie 2 tys. dzikich słoni indyjskich. Innym bogactwem miejscowej fauny są ptaki. Są to między innymi dzioborożce, płochliwe kurteczki, czy przyciągające wzrok barwnym upierzeniem trogony. Tajskie pola ryżowe, będące niewyczerpanym źródłem pokarmu, wabią inne gatunki. Do najpospolitszych gatunków należą ryżowce – pucołowaci kuzyni zięby. Rejony przybrzeżne obfitują w bociany, czaple białolice i nadobne. Obowiązująca w Tajlandii ustawa o ochronie dzikiej zwierzyny jest wyjątkowo nieskuteczna. Choć tajlandzcy politycy są wrażliwi na międzynarodową krytykę w sprawach ekologii, wydaje się, że brak im autentycznej woli walki z ludźmi żyjącymi z trzebienia ginących gatunków.
I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII
32 33 34 35 34 33 32 32 32 31 31 31
Od X do XII wieku na tereny dzisiejszej Tajlandii emigrowało plemię Tajów, pochodzące z południowo – zachodniej części Chin. Tajowie zasymilowali się z żyjącymi na tym terenie plemionami, przejmując od nich elementy kultury oraz religię – buddyzm. W połowie XIV wieku powstała stolica Państwa – Ajutthaja. W XVI i XVII wieku Państwo tajskie nawiązało kontakty z Europejczykami. W 1782 generał Czakri głosił się królem i zapoczątkował nową dynastię zwaną od jego imienia. Państwo dokonywało podbojów terytorialnych, ale jego dążenia zostały zahamowane przez rosnące na tym terenie wpływy Brytyjczyków i Francuzów. Państwo tajskie uzależniło się od kolonii zarówno francuskich jak i brytyjskich, choć formalnie było niepodległe. W 1932 przeprowadzono zamach stanu, który doprowadził do zmiany ustroju na monarchię konstytucyjną, a w 1938 roku władzę objęło wojsko. W czasie II wojny światowej Tajlandia zawarła sojusz z Japonią, jednakże pod koniec wojny rząd pro-japoński został odsunięty od władzy. W 1974, na mocy uchwalonej konstytucji Tajlandia stała się demokracją parlamentarną, konstytucja ta została jednak anulowana po kolejnym przewrocie wojskowym, a w 1978 roku ustalono nową konstytucję.
Tajlandia jest monarchią konstytucyjną. Na podstawie konstytucji z 1997 r. głową państwa jest król. Władza ustawodawcza należy do dwuizbowego Zgromadzenia Narodowego, wybieranego w wyborach powszechnych. Stanowi je, wybierana na czteroletnią kadencję, niższa Izba Reprezentantów licząca 500 członków, oraz Izba Wyższa – Senat, wybierany co sześć lat i liczący 200 przedstawicieli. Władzę wykonawczą sprawuje rząd, wyłaniany ze składu Izby, z premierem na czele.
W Tajlandii nie należy kłócić się ani podnosić głosu podczas targowania cen. Należy też z szacunkiem odnosić się do miejsc kultu religijnego a także do symboli króla oraz rodziny królewskiej ( umieszczonych np. na banknotach) oraz hymnu narodowego. Samą osobę króla Tajowie darzą wielkim szacunkiem nie wolno go więc publicznie krytykować. Warto również pamiętać o odpowiednim stroju – zbyt skąpe stroje nie są dobrze widziane. Warto też uważać na stopy – dotykanie nimi przedmiotów lub wskazywanie kogoś za ich pomocą jest niemile widziane – stopy uchodzą bowiem za nieczystą część ciała.
Miejscowa kuchnia łączy w sobie najlepsze tradycje kulinarne Indii oraz Chin, utrzymując jednocześnie swój własny niepowtarzalny styl. Delektując się tajskimi potrawami warto pamiętać o kilku podstawowych zasadach dotyczących dokładnego mycia zakupionych na targach owoców. Na początku pobytu lepiej też unikać wszelkich surowych specjałów, by organizm zdążył zaadaptować się w odmiennej strefie czasowej i klimacie. Odwiedzając Tajlandię nie sposób nie zrobić pamiątkowych zakupów. Na targach nabyć można za bezcen piękną biżuterię, szlachetne kamienie, antyki, jedwab oraz rzeźby wykonane ze szlachetnych gatunków drewna. Tematem wielu wyrobów artystycznych jest tradycyjny sposób życia Tajów oraz bogata fauna i flora ich ojczyzny. Często spotykane są posążki kobiet plemiona Karen z metalowymi obręczami na szyi oraz figurki kobiet Sawasdee. Inne popularne pamiątki to posążki słoni a także kotów, przedstawionych w różnych pozycjach i rozmiarach. Na rzeźbiarstwo duży wpływ ma buddyzm. Choć popyt na figurki Buddy jest ogromny, z Tajlandii nie wolno wywozić posążków większych niż 20 cm. Przy zakupie wyrobów ze złota na targach należy pamiętać, że nie zawsze posiada ono gwarancję jakości, a przedstawione certyfikaty mogą być nieprawdziwe. Informację o sklepach ze złotem można zdobyć w hotelowych recepcjach.
75% społeczeństwa kraju stanowią Tajowie, 14% zaś ludność pochodzenia chińskiego. Dość duży odsetek to Malajowie, zamieszkujący głównie południe kraju. Tajlandia jest stosunkowo jednorodna wyznaniowo. 94,6% jej mieszkańców to wyznawcy buddyzmu, ok. 4,6% to muzułmanie, a zaledwie 0,7% społeczeństwa wyznaje chrześcijaństwo. Buddyzm decyduje o pogodnym usposobieniu i uczynności Tajów. Jest bowiem nie tylko powszechnie wyznawaną i praktykowaną tu religią, ale także systemem filozoficzno - etycznym, wywodzącym się z założeń żyjącego prawdopodobnie w latach 560 - 480 p.n.e. Siddarthy Gotamy. Językiem narodowym państwa jest tajski, choć w turystycznych miejscowościach bez problemów można porozumieć się po angielsku czy niemiecku.
Podczas podróży do Tajlandii warto zwrócić uwagę na wyroby rzemiosła artystycznego, srebrną biżuterię oraz jedwab.
Walutą Tajlandii jest baht (THB), dzielący się na 100 satangów. Warto pamiętać iż w obiegu znajdują się nowe i stare monety, mające różne kształty i rozmiary,
Obiad: 5 – 10 USD
cola: 0,40 – 0,50 USD
piwo: 1 – 1,5 USD
banany (1kg) - 1 USD